Drie bewoners bezoekt Ingrid Epskamp (64) op drie vaste momenten in de week. Ze brengt als vrijwilliger tijd door met mensen die behoefte hebben aan gezelschap, een gesprek of een helpende hand. Dat doet ze met veel plezier bij De Zorggroep in de wijk Bösdael in Reuver. “Ik heb altijd affiniteit gehad met oudere mensen. Ik leer van hen en van alles wat ze hebben meegemaakt. Dat contact vind ik heel waardevol.” 

Liefde voor lezen 
Ingrid heeft met alle drie de bewoners een band opgebouwd. Soms maken ze een wandeling, soms drinken ze koffie of doen ze samen een boodschap. Het zijn geen grote activiteiten, maar juist die gewone momenten zijn o zo belangrijk. Met een van hen deelt ze haar liefde voor lezen. Regelmatig wisselen ze boeken en leestips uit. “Als ik op bezoek kom, liggen er een aantal boeken naast haar stoel. Dan praten we over wat we gelezen hebben.” Ook houdt Ingrid haar op de hoogte van wat er in Reuver gebeurt. “Ik laat foto's zien van iets wat er speelt in het dorp. Hierover hebben we mooie gesprekken.” 

Dan komen de verhalen los 
Met een andere bewoner trekt ze regelmatig door Reuver. Tijdens hun wandelingen komen herinneringen naar boven. “Laatst zijn we naar haar ouderlijk huis gelopen. Ook kwamen we langs plekken waar ze vroeger met haar man naartoe ging. Dan komen de verhalen los. Ik hoor dingen over vroeger die ik anders nooit had geweten. Dat vind ik bijzonder. Het is een stukje geschiedenis dat ik meekrijg over mijn woonplaats waar ik nog niet zo lang woon.” 

Meer dan samen iets ondernemen 
Wat Ingrid mooi vindt aan vrijwilligerswerk, is dat het zoveel meer is dan alleen samen iets ondernemen. Het gaat om aandacht, interesse en tijd maken voor iemand anders. “Ik zie dat mensen vaak zitten te wachten op gezelschap. Ze vinden het prettig om een gesprek te voeren en op de hoogte te blijven van wat er gebeurt. Mensen voelen zich gehoord. Dat ze hun verhaal kwijt kunnen, betekent veel voor hen.”

Met geduld en aandacht 
Die aandacht en tijd zitten soms ook in praktische ondersteuning. Zo helpt Ingrid een mevrouw met Parkinson met eten. “Dat gaat niet snel, maar dat geeft niet. Ik heb het geduld om daar rustig voor te gaan zitten. Het belangrijkste is dat iemand zich prettig voelt.” 
 
Je krijgt zoveel terug 
De reacties van bewoners blijven Ingrid bij. Een blik, een opmerking of een bedankje. “Soms zeggen mensen twee of drie keer dat ze het leuk hebben gehad. Maar vaak zie ik het al aan hun gezicht of aan een blik. Dan weet ik genoeg. Je krijgt zoveel terug voor het vrijwilligerswerk. Mensen vinden het fijn dat ik er ben.”