Aandacht voor de mens, niet de ziekte

In Jans kamer in de C-woning van woonzorglocatie Camillus speelt zijn vroegere pianoleraar speciaal voor hem. Jan zingt zacht mee met Bridge over Troubled Water. Dat is bijzonder, want praten lukt hem bijna niet meer. Door dementie leeft hij in zijn eigen wereld, maar muziek bereikt hem nog altijd. Een goed voorbeeld van sociale benadering bij De Zorggroep: zien wat iemand raakt of wil, niet alleen zorgen voor wat nodig is.

De mens voorop
Bij Camillus werken de medewerkers al twee jaar met Sociale Benadering. Niet de ziekte staat centraal, maar de mens. “Iemand heeft dementie, maar ís niet de dementie”, vertelt verzorgende IG Inge Tegels. “We kijken nu meer naar wie de bewoner is en welke rollen deze heeft gehad. En wat de persoon nu nog graag wil. Aan die wensen proberen we te voldoen, samen met het netwerk van de bewoner: van familie en vrienden tot buren en vrijwilligers.”

Zorg die meebeweegt
Voor Jan betekent dat: wandelen op dinsdag met de vrijwilligers van de wandelclub. Luisteren naar het spel van zijn pianoleraar die nog altijd langskomt op donderdag. Hij is daarnaast zoveel mogelijk aanwezig bij muziekactiviteiten en er speelt ook iemand van De Zorggroep muziek voor hem. Verder zorgen ze voor veel rust. “We laten de zorg aansluiten bij zijn ritme”, vertelt Inge. “Als Jan ’s morgens nog diep slaapt, maken we hem niet wakker. Dan begint de dag gewoon wat later. Dat maakt hem rustiger en de zorgmomenten verlopen dan prettiger.”

Aandacht maakt verschil
Zijn vrouw Marieke ziet wat Sociale Benadering doet. “De medewerkers nemen meer tijd voor Jan. Ze kondigen eerst aan wat ze gaan doen en wachten even voor ze echt beginnen. In het begin moesten ze aan elkaar wennen, maar nu weten ze precies wat werkt. Ze passen zich aan Jan aan, in plaats van andersom. Dat is beter voor hem, maar ook voor henzelf.” Ze glimlacht even. “Muziek en eten, dat zijn de dingen waar hij nog van geniet. Zelf ben ik er meestal drie keer per week om Jan eten te geven. Zo ontlast ik ook de zorgmedewerkers.”

De kleine dingen doen ertoe
De Sociale Benadering vraagt een andere manier van kijken, legt Inge uit. “Het gaat om de kleine dingen. Even wandelen, samen koffie drinken, muziek luisteren. Dat lijkt simpel, maar het brengt veel plezier en gezelligheid. En dat is óók zorg.” Ook geeft ze nog een voorbeeld over een buurvrouw die altijd een kopje soep kwam brengen bij een bewoner thuis. Dat kan ze blijven doen. Graag zelfs.

Verder kijken voelt goed
Voor Inge is het werk alleen maar mooier geworden. Ze leert bewoners beter kennen en voelt meer verbinding. “Vroeger hoorde ik op een uitvaart pas wat iemand allemaal had meegemaakt en gedaan. Nu weet ik dat al tijdens het leven van die persoon. Dat vind ik mooi. Van de kleine glimlachjes en de dankbaarheid word ik gelukkig”, vertelt Inge. Dat is wat verderkijkers in de zorg doen: niet alleen kijken naar wat iemand voor ziekte of beperking heeft, maar echt zien wie die persoon is en wat hij of zij nog wil doen. En die benadering voelt goed voor bewoner, familie en zorgmedewerker.